Geconfedereerde Staten van Amerika
| Confederate States of America | ||||||
|
||||||
|
||||||
| Kaart | ||||||
 |
||||||
| Algemene gegevens | ||||||
| Hoofdstad | Montgomery (tot 29 mei 1861) Richmond (tot 3 april 1865) Danville (tot 10 april 1865) |
|||||
| Oppervlakte | 1.995.392 km² | |||||
| Bevolking | 9.103.332 (1860) | |||||
| Talen | Engels | |||||
| Religie(s) | Christendom | |||||
| Volkslied | God Save the South | |||||
| Munteenheid | Amerikaanse Dollar, CSA dollar | |||||
| Regering | ||||||
| Regeringsvorm | Federale Republiek | |||||
| Staatshoofd | President | |||||
| Geschiedenis | ||||||
| - Confederatie gevormd | 4 februari 1861 | |||||
| - Einde Amerikaanse Burgeroorlog | 11 april 1865 | |||||
De Geconfedereerde Staten van Amerika (Engels: Confederate States of America, CSA), vaak kortweg de Confederatie (Engels: Confederacy) genoemd, was een bondsstaat (ook al was het volgens de naam een statenbond) bestaande uit zuidelijke staten die zich van de Verenigde Staten van Amerika hadden afgescheiden. De Confederatie bestond van 1861 tot 1865. De afscheiding leidde tot de Amerikaanse Burgeroorlog, waarin de Confederatie verloor, waarna de Zuidelijke staten onder politieke curatele kwamen te staan door middel van de Reconstructie.
Inhoud |
bewerken Deelstaten
De volgende staten scheidden zich af. Hierbij moet worden opgemerkt dat Missouri en Kentucky twee gescheiden overheden hadden; één van de Union (unie) en één van de Confederatie en hiermee van beide statenbonden lid waren.
- South Carolina (20 december 1860)
- Mississippi (9 januari 1861)
- Florida (10 januari 1861)
- Alabama (11 januari 1861)
- Georgia (19 januari 1861)
- Louisiana (26 januari 1861)
- Texas (1 februari 1861)
- Virginia (17 april 1861)
- Arkansas (6 mei 1861)
- Tennessee (7 mei 1861)
- North Carolina (21 mei 1861)
bewerken Motieven
Op 6 november 1860 werd Abraham Lincoln, vooral dankzij het dichtbevolkte noorden, tot president gekozen. Hij zou pas vanaf 4 maart 1861 in functie komen en zittend president James Buchanan was machteloos. Het zuiden kon dus zijn gang gaan in de afscheiding. De officiële stichting was 4 februari 1861. Een dag later werd Jefferson Davis benoemd tot de eerste president.
De motieven waren grotendeels economisch en politiek van aard. De Verenigde Staten van Amerika waren oorspronkelijk zelf begonnen als een statenbond, maar werden bij het aannemen van de grondwet een losse federatie, die echter steeds centralistischer werd. Op een zeker moment vonden de agrarische zuidelijke staten dat hun belangen in gevaar kwamen bij een verdere centralisatie in de Unie, die gedomineerd werd door het industriële noorden. Slavernij was daar een aspect van, maar was nooit hét motief om de secessie te volbrengen, zoals later soms geïnterpreteerd werd. Het was eerder een symbooldossier. Een van de slogans van de CSA was: "All we ask is to be left alone".
Het Noorden zag deze secessie echter niet zo en vond het een asociaal gebeuren, dat niet alleen de slaven, maar ook het noorden zwaar trof door het wegvallen van belangrijke takken van de economie. Ook vond de nationalist Abraham Lincoln het onduldbaar dat een groep van de Amerikaanse natie de Unie verliet. Dit leidde tot de Amerikaanse Burgeroorlog.
bewerken Betrekkingen
Hoewel er met Europese staten (Frankrijk, Engeland) onderhandelingen gevoerd werden, werd de Confederatie slechts door één land - de facto - erkend, het Duitse hertogdommetje Saksen-Coburg en Gotha. Reeds door een aantal Europese staten benoemde consuls - met name die van het Verenigd Koninkrijk - werden niet teruggetrokken na de afscheiding van de zuidelijke staten. De hertog van Saksen-Coburg en Gotha benoemde echter een consul in een zuidelijke staat na de afscheiding en men kan dit dus opvatten als een diplomatieke erkenning.
bewerken Hoofdstad
De hoofdstad van de Confederatie was van 4 februari 1861 tot 29 mei 1861 Montgomery in (Alabama). Daarna werd Richmond in (Virginia) de hoofdstad. Kort voor het einde van de Confederatie waren er plannen om de regering verder naar het zuiden te verplaatsen, maar door de overgave van Robert E. Lee, de militair opperbevelhebber van de Confederatie en de zoon van een held van de onafhankelijkheidsstrijd, is het hier nooit toe gekomen.
bewerken Regering en politiek
bewerken Grondwet
 Zie Grondwet van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De grondwet van de Geconfedereerde Staten van Amerika, aangenomen op 11 maart 1861, leek sterk op die van de Verenigde Staten van Amerika. Er waren echter enkele belangrijke verschillen: anders dan de grondwet van de VS was slavernij grondwettelijk verankerd. Wel handhaafden de CSA het verbod op wereldwijde handel in slaven. Volgens de CSA was slavernij één van de motoren van de economie; anders dan de grondwet van de VS was de autonomie van de staten nauw omschreven (States' rights) in de grondwet van de CSA; De grondwet van de CSA kende net als de grondwet van de VS ook een economische clausule. De grondwet van de CSA verbood echter - anders dan de grondwet van de VS - importheffingen. In de grondwet van de CSA staat expliciet dat de staten een federale regering vormen, maar dat de soevereiniteit van de deelstaten niet geschonden wordt.
Bij de opstelling van de grondwet werden vele radicale voorstellen gedaan. Zo zouden bijvoorbeeld alleen slavenstaten lid mogen worden van de Confederatie. Deze voorstellen haalden de definitieve versie echter niet. De mogelijkheid voor lidstaten tot afscheiding van de Confederatie werd niet genoemd in de grondwet. De zuidelijken vonden dat dit het recht van iedere staat was en wanneer dit recht in de nieuwe grondwet vermeld zou worden, zou hun eerdere afscheiding van de Verenigde Staten (de Unie) als zwak ervaren worden.
bewerken Uitvoerende macht
| Zie President van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Net als de Verenigde Staten van Amerika kenden de Geconfedereerde Staten van Amerika een scheiding der machten. Aan het hoofd van de regering van de Geconfedereerde Staten stond een voor zes jaar gekozen president (herverkiezing was mogelijk). Net als in de Verenigde Staten was de president van de CSA naast staatshoofd ook regeringsleider. De enige president die de CSA kenden was Jefferson Davis uit de staat Mississippi; de Confederatie werd in de burgeroorlog verslagen voor hij zijn termijn kon beëindigen.. Zijn plaatsvervanger was vicepresident Alexander Stephens uit de staat Georgia.
Een uniek machtsmiddel van de Geconfedereerde president was de mogelijkheid om een wet met een veto af te wijzen. Het congres kon echter met een twee derde meerderheid het veto naast zich neer leggen, net zoals het congres van de Verenigde Staten.
Het kabinet bestond - naast de president en vicepresident - uit zes ministers. De ministersposten waren gelijk aan die van de VS, alleen kenden de CSA geen minister van Binnenlandse Zaken. Dit was niet verwonderlijk, omdat dit de rol van de centrale overheid teveel zou beïnvloeden[1].
Alle ministers waren partijloos, maar behoorden tot aan de afscheiding tot de Democratische Partij (Democratic Party).
bewerken Wetgevende macht
| Zie Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De wetgevende macht van de CSA lag in handen van het Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika (Congress of the Confederate States of America) en telde net als haar tegenhanger in de VS twee kamers:
- Huis van Afgevaardigden van de Geconfedereerde Staten van Amerika (House of Reprensentatives of the Confederate States of America)
- Voorzitter (Speaker): Thomas Stanley Bocock (18 februari 1862 - 18 maart 1865)
- Senaat van de Geconfedereerde Staten van Amerika (Senate of the Confederate States of America)
- Voorzitter (Speaker): Alexander Hamilton Stephens (18 februari 1862 - 18 maart 1865)
Tot de instelling van het Congres op 18 februari 1862 was er een Voorlopig Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika (Provisional Congres of the Confederate States of America) met als voorzitter (Speaker) Howell Cobb, Sr. uit de staat Georgia. Het Voorlopig Congres bestond van 4 februari 1861 tot 17 februari 1862.
Het Huis van Afgevaardigden werd door de inwoners van de Zuidelijke staten via algemeen, enkelvoudig kiesrecht (= kiesrecht voor vrije mannen; slaven hadden vanzelfsprekend geen kiesrecht) gekozen. De parlementen van de staten kozen ieder ook twee senatoren die zitting hadden in de Senaat.
bewerken Politieke kopstukken
- Jefferson Davis (Mississippi) - President
- Alexander Stephens (Georgia) - Vicepresident
- Robert Toombs (Georgia) - Minister van buitenlandse zaken (eerste)
- Leroy Pope Walker - Minister van oorlog
- George W. Randolph - Minister van oorlog (maart-november 1862)
- John C. Breckinridge - Minister van oorlog (voormalig vicepresident van de VS onder James Buchanan)
- Judah P. Benjamin - Procureur-generaal en (later) minister van oorlog en minister van buitenlandse zaken
- Stephen R. Mallory - Minister van marine
- Christopher G. Memminger - Minister van financiën
- John H. Reagen (Texas) - Minister van posterijen
- Howell Cobb, Sr. - Voorzitter van het Voorlopige Congres
bewerken Militaire kopstukken
- Robert E. Lee (Virginia) - Generaal, opperbevelhebber van de geconfedereerde strijdkrachten
- Albert Sidney Johnston (Mississippi) - Generaal
- Joseph E. Johnston (Virginia) - Generaal
- Braxton Bragg (North Carolina) - Generaal
- P.G.T. Beauregard (Louisiana) - Generaal
- James Longstreet (Alabama) - Luitenant-generaal
- Thomas J. "Stonewall" Jackson (Virginia) - Luitenant-generaal
- Nathan Bedford Forrest (Tennessee) - Luitenant-generaal
- John Bell Hood (Texas) - Luitenant-generaal
- Wade Hampton (South Carolina) Luitenant-generaal
- William J. Hardee (Georgia) Luitenant-generaal
- J.E.B. Stuart (Virginia) - Generaal-majoor
bewerken Tijdlijn
- 20 december 1860 - South Carolina scheidt zich af van de Unie.
- 4 februari 1861 - Zeven afgescheiden staten vormen Confederate States of America
- Februari 1861 - Een grondwetcommissie maakt een voorlopige grondwet en kiest de leden van een voorlopige regering.
- 1 maart 1861 - De nieuwe grondwet wordt aangenomen.
- 14 februari 1862 - Arizona wordt als geconfedereerd territorium gevormd.
- 18 februari 1862 - Een definitief parlement wordt gevormd.
- 5 januari 1863 - Jefferson Davis roept in een speech op tot het opnieuw tot slaaf maken van vrije zwarten.
- 13 maart 1865 - Geconfronteerd met tekort aan troepen besluit de Confederatie zwarte troepen in te zetten in de oorlog.
- 18 maart 1865 - Het geconfedereerde congres gaat voor de laatste keer met reces.
- 2 april 1865 - Jefferson Davis en het grootste deel van zijn kabinet vluchten uit hoofdstad Richmond, (Virginia).
- 3 april 1865 - De Unie verovert Richmond.
- 9 april 1865 - Generaal Robert E. Lee geeft zich over aan generaal Ulysses S. Grant van de Unie, wat het einde van de Confederatie betekent.
- 2 maart 1867 - De eerste Act of Reconstruction wordt aangenomen.
bewerken Verwijzingen
bewerken Zie ook
 |
Voor meer mediabestanden zie de categorie Confederate States of America van Wikimedia Commons. |