Nederland en het Eurovisiesongfestival
 Nederland |
||||
| Eerste deelname | 1956 | |||
| Aantal deelnames | 51 | |||
| Gewonnen | 4 | |||
| Zender | TROS | |||
| Statistieken | ||||
| Hoogste positie | 1ste (1957, 1959, 1969, 1975) | |||
| Laagste positie | laatste (1958, 1962, 1963, 1968) | |||
|
||||
Nederland is één van de weinige landen die al sinds de eerste editie (1956) deelnemen aan het Eurovisiesongfestival. In totaal heeft Nederland nu 51 keer deelgenomen. Enkel België, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk waren nog vaker van de partij.
Inhoud |
bewerken De balans
Door de jaren heen heeft Nederland wisselende successen gekend op het songfestival. Vaak eindigden de Nederlandse inzendingen in de middenmoot, met soms een uitschieter naar boven of naar beneden toe.
Vier keer werd er gewonnen:
- 1957 Corry Brokken - Net als toen
- 1959 Teddy Scholten - Een beetje
- 1969 Lenny Kuhr - De troubadour
- 1975 Teach-In - Ding-a-dong
Eveneens vier keer eindigde Nederland helemaal onderaan:
- 1958 Corry Brokken - Heel de wereld
- 1962 De Spelbrekers - Katinka
- 1963 Annie Palmen - Een speeldoos
- 1968 Ronnie Tober - Morgen
De Spelbrekers en Annie Palmen eindigden bovendien onderaan met 0 punten. Het zijn de enige twee inzendingen van Nederland die geen enkel punt kregen.
Het succesvolste Nederlandse songfestivalliedje is Ding-a-dong van Teach-In uit 1975. Nederland won toen het songfestival met 152 punten, en evenaarde deze prestatie nooit meer.
De laatste jaren heeft Nederland het moeilijk op het songfestival. Zes keer op rij bleef Nederland steken in de halve finale. De teleurstellende resultaten zijn voor een deel te wijten aan de invoering van de televoting eind jaren negentig. Nederland heeft als een West-Europees koninkrijkje, punttechnisch gezien, weinig trouwe bevriende buitenlandse televoters. België is echter een land dat Nederland vrijwel altijd punten geeft, maar verder is het ver zoeken. Overigens is Israël Nederland meestal ook wel goed gezind. Andersom geeft Nederland sinds de invoering van televoting vaak veel punten aan Armenië en Turkije.
bewerken Het songfestival op Nederlandse bodem
Het Eurovisiesongfestival heeft vier keer in Nederland plaatsgevonden:
De regel dat een winnend land het songfestival van het jaar erop mag organiseren, was voor het eerst van kracht in 1958. In dat jaar nam Nederland de organisatie op zich als gevolg van de overwinning in 1957. Het festijn vond op 12 maart plaats in de AVRO-studio's in Hilversum en werd gepresenteerd door Hannie Lips.
Nederland was in 1969 één van de vier winnende landen geweest. Zowel Nederland als de andere drie landen (Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk), wilden het songfestival wel organiseren. Door middel van loting ging het festival uiteindelijk naar Amsterdam. Op 21 maart was het RAI Congrescentrum decor van dit festival. De presentatie was in handen van Willy Dobbe.
In 1976 keerde het songfestival terug naar Nederlandse bodem nadat Teach-In in 1975 voor Nederland het festijn had gewonnen. Het vond plaats op 3 april in het Congresgebouw in Den Haag. Voormalig winnares Corry Brokken nam de presentatie op zich. Teach In-zangeres Getty Kaspers reikte aan het eind van de avond de prijs uit aan de winnaars.
Het laatste songfestival dat in Nederland heeft plaatsgevonden was dat van 1980. Israël had in 1979 het festival gewonnen, maar beschikte niet over de financiën om het evenement te organiseren. Ook de nummers twee en drie van 1979, Spanje en het Verenigd Koninkrijk, bedankten voor de eer. Uiteindelijk nam Nederland de organisatie op zich. Het Haagse Congresgebouw werd wederom het decor en de presentatie was in handen van Marlous Fluitsma.
Verder is er nog tweemaal sprake van geweest dat Nederland het festival zou organiseren:
- Omdat Nederland in 1959 opnieuw het festival won, kreeg het in 1960 wederom de organisatie toegewezen. De NTS deed hier echter afstand van omdat de productiekosten te hoog zouden zijn. Het songfestival ging daarom naar het land dat in 1959 als tweede was geëindigd, het Verenigd Koninkrijk.
- In 2001 werd het Eurovisiesongfestival gewonnen door Estland, maar dit land gaf aan niet over de financiële middelen en de technische know-how te beschikken het festival in 2002 te organiseren. Hierop toonde Nederland interesse om het festival op zich te nemen. Dat was opvallend, aangezien Nederland in 2002 zelf niet mocht meedoen. Uiteindelijk werd het festival toch gehouden in Estland.
bewerken Songfestivals zonder Nederland
Nederland heeft praktisch altijd meegedaan aan het Eurovisiesongfestival. Slechts vier keer was Nederland er niet bij. In 1985 en 1991 nam Nederland niet deel aan het Eurovisiesongfestival omdat het evenement werd gehouden op 4 mei, de dag waarop in Nederland de Nationale Dodenherdenking plaatsvindt. Het werd niet passend geacht op deze datum ook verwikkeld te zijn in een wedstrijd voor amusementsmuziek. In 1995 en 2002 moest Nederland noodgedwongen thuisblijven vanwege een te lage score in het jaar ervoor. Sinds in 2004 de halve finale is ingevoerd, kan ieder land elk jaar meedoen.
bewerken Nederlands kijkcijfers
Halve finales
2004; 1,6 miljoen
2005; 1,6 miljoen
2006; 1,4 miljoen
2007; 1,6 miljoen
2008; 20 mei: 1,8 miljoen 22 mei: 473.000
2009; 12 mei: 1,1 miljoen 14 mei (deelname Toppers): 2,5 miljoen
Finales
2004; (Nederland in de finale) bijna 3 miljoen
2005; (Nederland niet in de finale) 1,2 miljoen (Nederland niet in de finale)
2006; (Nederland niet in de finale) 1,3 miljoen
2007; (Nederland niet in de finale) 915.000
2008; (Nederland niet in de finale) 753.00
2009; 1,3 miljoen (Ondanks dat de Toppers de finale niet hebben gehaald).
bewerken Televisiecommentatoren
Het Nederlandse commentaar is lang in handen geweest van Willem van Beusekom. Hij gaf zeventien keer het Nederlands commentaar. Sinds 2004 is Cornald Maas de commentator.
Sinds 2010 leveren Cornald Maas en Daniel Dekker samen het commentaar.
Een overzicht van de Nederlandse commentatoren door de jaren heen:
- Piet te Nuyl (1956-1957, 1959-1961)
- Siebe van der Zee (1958)
- Willem Duys (1962-1963, 1974-1976, 1978-1979, 1983)
- Ageeth Scherphuis (1964)
- Teddy Scholten (1965-1966)
- Leo Nelissen (1967)
- Elles Berger (1968)
- Pim Jacobs (1969-1973, 1980-1982)
- Ati Dijckmeester (1977)
- Ivo Niehe (1984)
- Leo van der Goot (1986)
- Willem van Beusekom (1987-1990, 1992-1994, 1996-2005)
- Paul de Leeuw (1995, 2006-2007)
- Cornald Maas (2004-2010)
- Daniël Dekker (2010)
In 1985 en 1991 is het Eurovisiesongfestival vanwege Dodenherdenking niet op de Nederlandse televisie uitgezonden. Nederland nam toen ook niet deel aan het festival. In 1995 gaf Paul de Leeuw het commentaar en veroorzaakte commotie door zich zeer negatief uit te laten over de Israëlische inzending en daardoor verzuimde het liedje uit Malta aan te kondigen. Hij vond het Israëlische liedje een 'kutnummer' en dacht 'dat de hele familie Binnendijk als een gek op tafel staat te jubelen'.
bewerken Puntengevers
Sinds 1994 worden de punten per communicatiesatelliet doorgegeven. De woordvoerders worden vanaf dan ook in beeld gebracht. De personen die namens de Nederlandse jury's en televoters de punten hebben voorgelezen, zijn meestal oud-deelnemers of televisiepersoonlijkheden.
- 1994: Joop van Os, journalist
- 1996: Marga Bult, deelnemer in 1987
- 1997: Corry Brokken, deelnemer in 1956, 1957 en 1958
- 1998: Conny Vandenbos, deelnemer in 1965
- 1999: Edsilia Rombley, deelnemer in 1998
- 2000: Marlayne, deelnemer in 1999
- 2001: Marlayne
- 2003: Marlayne
- 2004: Esther Hart, deelnemer in 2003
- 2005: Nance Coolen, presentatrice van het Nationaal Songfestival
- 2006: Paul de Leeuw, presentator van het Nationaal Songfestival
- 2007: Paul de Leeuw, presentator van het Nationaal Songfestival
- 2008: Esther Hart
- 2009: Yolanthe Cabau van Kasbergen, televisiepersoonlijkheid
- 2010: Yolanthe Cabau van Kasbergen, presentatrice van het Nationaal Songfestival
In 1998 ontstond hilariteit naar aanleiding van het babbeltje tussen Conny Vandenbos en presentatrice Ulrika Jonsson. Jonsson vertelt dat Vandenbos ooit heeft deelgenomen, waarop Vandenbos reageert met: "A long time ago." Deze opmerking wordt echter slecht verstaan, omdat Jonsson erdoorheen praat. Ze herhaalt vervolgens: "A long time ago, is it?" waarmee ze de indruk wekt dat ze wil aangeven dat dat wel lang geleden moet zijn. Het publiek barst hierop in lachen uit.
Paul de Leeuw zorgde voor een gedenkwaardig moment in de puntentelling van 2006. Terwijl de woordvoerders vanaf 2006 alleen nog hoogste drie punten voorlezen, las hij als enige ook in rap tempo de punten 1 tot en met 7 voor. Daarnaast begroette hij presentator Sakis Rouvas met kalisperma i.p.v. het Griekse kalispera, sprak hij Sakis aan als Tzatziki en gaf hij hem zijn telefoonnummer. Hij vond tevens dat het presentatorsduo op Will & Grace leek. In 2007 mocht De Leeuw opnieuw de punten voor Nederland voorlezen, maar had een waarschuwing gekregen van de EBU. Als hij in beeld verschijnt, wordt hij door de mensen in de zaal herkend en hij krijgt een enthousiast applaus. Hoewel hij dit jaar de punten op een beleefdere manier voorleest, heeft hij voor de 12 punten een verrassing in petto. De in de halve finale uitgeschakelde Edsilia Rombley verschijnt in beeld en roept dat de 12 punten voor Turkije zijn.
bewerken Dirigenten
Tot en met het songfestival van 1998 werden de liedjes met een live orkest ten gehore gebracht. De dirigenten bij de Nederlandse inzendingen waren:
- Fernando Paggi 1956
- Dolf van der Linden 1957-1968, 1970-1971
- Frans de Kok 1969
- Harry van Hoof 1972-1979, 1986, 1988-1994 (m.u.v. 1991)
- Rogier van Otterloo 1980-1982, 1984, 1987
- Piet Souer 1983
- Dick Bakker 1996-1998
De Zwitserse dirigent Fernando Paggi dirigeerde in 1956 ook de beide inzendingen van Nederland en Duitsland, omdat deze landen geen dirigent naar Lugano afgevaardigd hadden.
bewerken Bijzonderheden
- Het allereerste songfestivalliedje ooit was een Nederlandse inzending. Jetty Paerl opende namelijk namens Nederland het allereerste songfestival in 1956 met haar liedje De vogels van Holland.
- Anneke Grönloh was in 1964 namens Nederland de eerste aziatische deelnemer die op het songfestival aantrad.
- Milly Scott was in 1966 namens Nederland de eerste zwarte deelnemer die op het songfestival aantrad.
- In 2000 werd de rechtstreekse uitzending van het Eurovisiesongfestival in Nederland afgebroken voor de berichtgeving rondom de vuurwerkramp in Enschede. De televoting kon hierdoor niet plaatsvinden, waardoor de Nederlandse punten gegeven moesten worden door een vakjury. Enkele dagen later werd de show alsnog integraal uitgezonden.
- Corry Brokken en Sandra Reemer zijn ieder drie keer voor Nederland uitgekomen en zijn daarmee allebei recordhouder.
- De resultaten van het songfestival van 1956 zijn nooit bekend gemaakt.
- Voor alle auteurs en componisten, zie het lemma over het Nationaal Songfestival.
bewerken Nederlandse deelnames
bewerken Gegeven en gekregen punten
Meeste punten gekregen van:
| Plaats | Land | Punten |
|---|---|---|
| 1 | .svg){kind=small} België |
130 |
| 2 |  Frankrijk |
117 |
| 3 |  Noorwegen |
115 |
 Finland |
115 | |
| 5 |  Israël |
103 |
 Portugal |
103 |
Meeste punten gegeven aan:
| Plaats | Land | Punten |
|---|---|---|
| 1 | Frankrijk |
150 |
| 2 |  Verenigd Koninkrijk |
149 |
| 3 | België |
129 |
| 4 |  Duitsland |
128 |
| 5 |  Zwitserland |
124 |
| Nationaal Songfestival |
|---|
|
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · |
| Eurovisiesongfestival |
|---|
|
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 Zie ook: Junior Eurovisiesongfestival · Congratulations · Eurovisiedansfestival |
| Landen in het Eurovisiesongfestival |
|---|
|
Actief: Albanië · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Turkije · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland |